Dwaze zaken

- Ernest Hemingway

(Source: thoughtcatalog.com)

-

In de weekendbijlage van de International Herald Tribune staat het meest wonderlijke artikel over de meest wonderlijke boekwinkel dat ik ooit heb gelezen. Het stuk van Jody Rosen (The New Yorker en Slate) gaat over The Monkey’s Paw, een ‘oddly modern antiquarian bookshop’ ergens op een nietszeggende winkelstraat in downtown Toronto, ingeklemd tussen een wasserette en een duistere zaak die ‘plantas medicinais’ aanprijst. ‘Old en unusual’ duidt het etalagebordje de boeken van eigenaar Stephan Fowler. “This isn’t the store where you’ll find the book you were looking for. It’s the store where you’ll find the book you didn’t know you were looking for”, probeert Fowler te verduidelijken.

De boeken die hij verkoopt zijn niet nieuw, prestigieus of waardevol. De winkel die hij runt hoeft ook geen bezoek te lokken met bio-organische thee of bubbels. Fowler stapelt in een Dickensiaanse/Harry Potteriaanse setting kasten vol vreemde, obscure, veelal historische non-fictie bibelotten. Hij verkoopt Victoriaanse etiquettengebruiksaanwijzingen, antieke sekshandboeken en wetenschappelijke verhandelingen die bij verschijning al achterhaald waren. Enkele titels in de kast: “Hewat’s Examination of the Urine”, “Safety in Police Pursuit Driving”, “The Water Closet: A New History” en “The Puppet Theatre in Czechoslovakia”.

Hoe verkoopt deze rare snuiter boeken? In een adembenemend tempo doet schrijver Jody Rosen het geheim van de boekwinkel, zijn theorie achter het succes en de winnende verhouding van de winkel tot het internet uit de doeken. Het is alsof je in de winkel staat en een rondleiding van de eigenaar krijgt.

Fowler blijkt de curator van een kruising tussen een museum en zo’n hip geinige cadeauwinkel. Zijn selectie maakt de verstoten boeken weer begeerlijk. ‘The only way to sell books in the 21st century is as artefacts’, gelooft hij.  (Een interessante theorie, al denk ik niet dat succesvol schrijfster én boekwinkeleigenaar Ann Patchett ermee eens zou zijn)

En hij heeft nog een theorie: waar veel boekhandels sneuvel(d)en door het internet, verkoopt The Monkey’s Paw boeken dankzij het web. De ogenschijnlijk willekeurige verkoopwaar en random inrichting van zijn boekenkasten vergelijkt Fowler met onze online surfervaringen die ons dagelijks confronteren met grote hoeveelheden informatie - waarvan wij niet direct de logische relatie begrijpen - grotendeels ontdaan van context. In de chaos vinden we altijd wel wat, ook al zochten we niets. Die ervaring cultiveert Fowler. “Basically, the Monkey’s Paw is a celebration of old print culture, presented in way that resonates with digital-age people.”

De Biblio-mat maakt de verheerlijking van de willekeur compleet. Speciaal voor Fowler bouwde designer Craig Small een soort frisdrankautomaat maar dan om je literaire dorst mee te lessen. Gooi twee Canadese dollars in de Biblio-mat en er rolt onder luid belgerinkel een verrassing uit, misschien wel “Hitler’s Table Talk” of “Baby Epicure: Appetizing Dishes for Children and Invalids”. ‘The iPod shuffle of books’, zo omschrijft Fowler het pièce de résistence van zijn rariteitencabinet.

Maar het is niet alleen een geintje of publiekstrekker, het is de verpakking van de filosofie achter The Monkey’s Paw: “the idea that the most marginal books can offer the pleasure, the value, we associate with canonical literature.”

Rosen besluit zijn boekwinkelbeschrijving zo geniaal en passend dat ik haast begon te klappen. Plezier en waarde, niet alleen marginale boeken in wonderlijke Canadese boekwinkels kunnen dit bieden, ook een prachtig geschreven artikel in een krantenmagazine. Lees het stuk hier, en loop daarna naar je boekenkast. Welke The Monkey’s Paw boeken bezit jij?